kawusia, bułeczka z toffi, gazetka, radyjko
żyć, nie umierać... :-)

wcale się nie boję. wcale a wcale...
łaaaaaa!!! to już jutro!

koniec. (no) stress, (no) stress
co ma być, to będzie... uh

już po wszystkim :-)
cztery lata minęły jak błyskawica. a ostatni, najważniejszy egzamin był najłatwiejszym ze wszystkim. cudowna atmosfera. właściwie prawie bezstresowo. prawie... :)
jak strasznie miło usłyszeć tyle ciepłych słów. pięć z wyróżnieniem... jej, nigdy bym się nie spodziewała... :-) powinnam kolejny raz podziękować za ten upierdliwy dar gadatliwości... :]

cudowny wieczór. nie ma to jak świętować nawet najmniejszy sukcesik w gronie najlepszych przyjaciół :-) wtedy nic i nikt nie jest w stanie zepsuć Ci humoru i zmazać z buźki uśmiech szeroki od ucha do ucha :] no dobra, wkurzyła mnie. wredna małpa. co chciała tym uzyskać?! nie wiem. nie chcę wiedzieć. wrrr! dobrze, że ktoś był na tyle blisko, żeby przypominać o nie zniżaniu się do poziomu co niektórych innych... no!

cichej wojny z m. głośny finał
jaki on biedny, że wytrzymywał ze mną kilka ostatnich miesięcy... oj, oj, oj normalnie zamknę się w sobie i zacznę łkać w podusię. i jaki łaskawy, że czekał z opier... aż się obronię, żeby mi głowy nie zaprzątać innymi sprawami... ach, dziękuję Ci bardzo... tak, prawdziwa ze mnie gówniara, która na niczym się nie zna /oprócz krzyczenia, wprowadzania terroru i strzelania fochów/, wszystko ma w d... i nikogo nie szanuje. aaa zapomniałam - i zawsze musi mieć ostatnie zdanie. nawet, jeśli zupełnie nie ma racji. miło...

na razie cisza. ale chyba najwyższy czas zacząć szukać innej pracy...

wizyta w klasztorze...
nie, nie, ja się nie nadaję. od razu by mnie wyrzucili. albo nie daj boże zamknęli w takim z klauzulą niemówienia. a to byłaby największa katorga na jaką kiedykolwiek ktokolwiek mógłby mnie skazać... :-) wbrew pozorom nie podrywałam też kleryków. u nas sami starsi, poważni księża. czasem po prostu trzeba iść tam gdzie trzeba, temat ogranąć i tyle :)

wprosiłyśmy się na obiad... który po części same ugotowałyśmy :-) spartańskie warunki goszczenia się u koleżanki a. należały do najprzyjemniejszych od ostatnich kilku dni. pyszne jedzonko /nawet bez tej bułki tartej do kotletów i koperku do młodych ziemniaczków i cebuli, której nienawidzę w surówce/ :-) na dodatek lodowy deserek... uh czuję się maskarycznie pełna. ale jednocześnie masakrycznie szczęśliwa. dawno tak mnie nie bolały mięśnie buźki od śmiechu :-) i nieważne, że 95% rozmów sprowadzało się do sexu :-) bywa...po wcześniejszej klasztornej wizycie, nawet niespecjalne czuję się zgorszona... hihi

kurde, nowy/stary praktykant jest ciachem. wolnym ciachem. jej...
wszystko za późno. jak zwykle, ja to się muszę skapnąć ostatnia... heh

oj, działo się.
rewelacyjny weekend. i nawet nie narzekam, że musiałam pracować. najlepsze towarzystwo rekompensuje wszystkie straty... :-)

-----------------------------------------------------------------------------------

kolejny skład zakończony w doskonałym tempie. w osłabionym składzie. napracowałam się. naprawdę. i jestem z siebie dumna. a co raz nie zawsze.
i ku mojemu zdziwieniu m. jest zajebiście miły. chory czy jak...?

-----------------------------------------------------------------------------------

czas płynie, a ja utknęłam w korku nijakości. czasem samotność jest przytłaczająca. pogawędki z obcymi ludźmi przez gadu to zdecydowanie za mało. chyba się starzeję, bo zaczynam odczuwać potrzeby bliższego kontaktu z ludźmi...

chociaż z drugiej strony, moja samowystarczalność najwyraźniej znów wraca do formy. pointa dzisiejszego powrotu do domu:
- wierz mi, że chętnie zmieniłabym tą robotę, ale przynajmniej jestem w stanie się utrzymać. już nie wrócę do rodziców. nie ma takiej opcji. od października znów na studia. jeszcze tylko autko. i będzie pełnia szczęścia. może w przyszłym roku...
D.: no i jeszcze mąż...
- mąż spadł w mojej hierarchii wartości na sam dół...
D.: eee, mąż się przydaje
- może. ale w tej chwili to najmniej ważny element mojej układanki...

/a teraz mi się przypomniało, że po obronie miałam mieć nowy cel, wreszcie bardziej prywatny - oficjalny facet na wesele D. hm... trzeba będzie coś zweryfikować. na spokojnie, jeszcze cały rok.../

aż boję się zapeszyć...

jedyne o czym teraz myślę, to fakt, że jeszcze tylko 7 dni, 7 dłuuuuugich dni i wybywam na upragniony dwutygodniowy urlop... już nie mogę się odczekać. bo tak się złożyło, że poprzednie wolne tygodnie musiałam spożytkować na ważniejsze celem na chwilę ówczesną szkolne praco-projektowanie. wreszcie...
i jeszcze perspektywa morza. w najlepszym towarzystwie... :-) ach

praca magisterska... hm kusząca propozycja, chociaż nie wiem czy dam radę. ale jakby wpadła jakaś dodatkowa kasa, to wcale bym się nie pogniewała... trzeba to naprawdę dobrze przemyśleć...

z cyklu nudy w pracy, czyli babskie pogaduchy:

k.: kiedyś wpadł nam do domu wróbel. przez komin wleciał do okapu i musieliśmy go zdejmować, żeby go uwolnić...
a.: a ja miałam kiedyś sikorkę pod podłogą... :-)
k.: a ja mam jeża!
a.: ja też kiedyś miałam jeża... /pokazując na swoje gładziutkie nóżki/
k.: i co z nim zrobiłaś?!
a.: przerobiłam na łasiczkę... :D

myślałam, że generalnie imieniny obchodzi się tylko jednego dnia. okazuje się jednak, że żyłam w błędzie :-) w tym roku swoje imieniny obchodziłam przez trzy dni. i niemałą niespodzianką był dla mnie fakt, że więcej osób złożyło mi życzenia dzień "po", niż "w" dniu. a już nie wspomnę, że ostatnie maile z ciepłymi słowami odebrałam dzisiaj...

straszzzzznie miłe, że tyle osób pamiętało... :-)

koniec pracy na dziś
i na całe najbliższe dwa tygodnie !!! jupi :]

wypoczywam, odpoczywam czyt. lenię się totalnie, maksymalnie i po całości. no stress, no stress :] jeszcze tydzień i drogie MORZE - przybywamy! :]